昨天中午和两个老朋友兴致勃勃想到 Puchong Neway 去解压。
我驾着我的‘微微’本想往桥上去。 突然阿心说桥底比较顺路,路程也比较短。
我跃跃欲试的马上把驾驶盘往左摆,纵使我知道那是违规的。
谁知,说时迟,那时快。。前方有几个警察叔叔马上叫我驶到一旁。。
我暗忖~RM50 即将从我的皮夹溜走了。
警察叔叔靠到我的窗边,开腔说‘Cik, tahu apa kesalahan you?’
纵使我清楚得不得了,还是得假扮一脸疑惑的问他‘Tak tahu, tuan. Apa kesalahan saya ya?’
警察叔叔很有耐性且循循善诱的在纸上涂鸦并向我解释我违规双线超车。。
我当然得天真的摆出一副孺子可教的样子。自然而然的,谈判开始。。。
“Ooo..macam tu.. minta maaf tuan.. i tinggal kat cheras…tak pernah sampai Puchong nie..”(谎言1 :我不是住蕉赖的. 谎言2:我虽然不常去浦种,但也去了满多次.)
“Tuan boleh tolong bagi peluang? minta maaf banyak banyak.”
“Apa peluang you nak.. i kena bagi u saman…semua minta peluang mana boleh?”
” Tuan, tolong lar… i mohon ampun, (不知哪来得灵感,简直把他当成了国王..)”
锲而不舍的我继续求情..”Minta ampun Tuan. Tolong bagi peluang… tuan.. i tak akan buat lagi..”其实我是在寻找机会 ‘解决’ 此窘境..他向我要了登记和驾驶执照,然后开始签名什么的, 看似该快给我牛肉干了..
谁知故事急转直下, ” Cik orang Pantai Remis?”
“Ya ya.. tinggal kat Pantai Remis..”
“Pantai Remis pun ada double line… takkan you tak tahu double line tak boleh cross”
“Oo..Tuan..Pantai Remis sgt ulu nie.. hanya ada satu traffic light…satu jalan saje.tak ada double line..”他微笑着。
“Tuan tahu Pantai Remis jugak?”
他说, “Dulu saya tinggal kat sana…training kat sana” ( 我们竟然聊起天来了。。哈哈)
谈得甚欢, 我当然还不放弃的继续求饶。。。
突然,他把我的登记和驾驶执照还了给我, 送上一句:“Lain kali jangan buat lagi tau..”
“Terima Kasih banyak banyak Tuan..Janji tak buat lagi..”
哇,一分钱也不花就放我走??
我想我是走狗屎运了。。呵呵